माणुसकीचा ‘महामेरू’: वीरेश अण्णांच्या निस्वार्थ सेवेला मानाचा मुजरा!

​माणूस जन्माला येतो, स्वतःसाठी जगतो आणि निघून जातो… पण काही माणसं अशी असतात, जी स्वतःच्या आयुष्याचा दिवा करून इतरांच्या अंधाऱ्या वाटा उजळून टाकतात. समाजाच्या या गर्दीत माणुसकीची मशाल हाती घेऊन चालणारं एक ऋषितुल्य व्यक्तिमत्त्व म्हणजे वीरेश अण्णा. आज अण्णांच्या कार्याकडे पाहिलं की असं वाटतं, “देव माणसाच्या रूपात असतो” हे वाक्य कदाचित अण्णांसारख्या लोकांसाठीच बनलं असावं.
​निसर्गाची ‘लेकरं’ जपणारा बापमाणूस
​जेव्हा रणरणत्या उन्हात जमीन तापलेली असते, तेव्हा अण्णा हातातील रोपटं घेऊन मातीच्या कुशीत ते पेरताना दिसतात. त्यांच्यासाठी ते केवळ झाड नसतं, तर येणाऱ्या पिढीसाठी पेरलेला ‘श्वास’ असतो. रस्ते झाडांनी नटले पाहिजेत, वसुंधरा हिरवीगार झाली पाहिजे, हा ध्यास घेऊन अण्णांनी हजारो झाडं लावली आणि केवळ लावलीच नाहीत, तर पोटच्या पोराप्रमाणे त्यांना पाणी घालून जगवलं. आज ती डोलणारी झाडं वाऱ्याच्या झुळुकीसोबत अण्णांना धन्यवाद देत असावीत, असं वाटतं.
​श्रद्धेची विटंबना रोखणारा ‘संस्कारांचा वारसदार’
​आपण ज्या देवांची मनोभावे पूजा करतो, ते फोटो जुने झाले की अनेकदा कचऱ्यात किंवा झाडांच्या मुळाशी टाकले जातात. त्या फोटोंची होणारी विटंबना पाहून अनेकांचं मन हेलावतं, पण अण्णांचं काळीज तुटतं. म्हणूनच त्यांनी जीर्ण फोटोंच्या संकलनाचं अत्यंत पवित्र काम हाती घेतलं. श्रद्धेचा अपमान होऊ नये आणि आपली संस्कृती जपली जावी, यासाठी अण्णांनी उचलेलं हे पाऊल त्यांच्यातील अथांग भक्तीची आणि संवेदनशीलतेची साक्ष देतं. समाजाला संस्कारांची शिकवण देणारं हे कार्य खरंच अजोड आहे.
​रुग्णवाहिका सेवा: मरणाच्या दारातून परत आणणारा ‘देवदूत’
​रात्रीचा एक वाजलेला असो वा भर दुपारची वेळ… जेव्हा कुणाचा तरी जीव धोक्यात असतो, तेव्हा अण्णांची रुग्णवाहिका (Ambulance) धावून येते. सायरनचा तो आवाज अनेक कुटुंबांसाठी आशेचा किरण असतो. रक्ताच्या नात्याची माणसं जेव्हा हतबल होतात, तेव्हा अण्णा ‘धावून जाणारा सखा’ म्हणून उभे राहतात. कुणाला औषधोपचारासाठी मदत, तर कुणाला वेळेवर दवाखान्यात पोहोचवणं, या कामातून त्यांनी कितीतरी संसार उघड्यावर पडण्यापासून वाचवले आहेत. त्यांच्या या रुग्णवाहिका सेवेने अनेकांना नवजीवन दिलं आहे.
​अण्णा, तुमच्यातला ‘माणूस’ आम्हा सर्वांना श्रीमंत करतो!
​अण्णा, तुमची समाजसेवा ही केवळ प्रसिद्धीसाठी नाही, तर ती तुमच्या अंतरातून आलेली एक आर्त हाक आहे. गरजूंना मदत करताना तुमच्या चेहऱ्यावर जो समाधान दिसतं, ते जगातल्या कोणत्याही संपत्तीपेक्षा मोठं आहे. तुम्ही कधी कुणाकडून अपेक्षा केली नाही, कधी थकला नाही की कधी मागे हटला नाही. तुमच्या या धडपडीला, तुमच्या या त्यागाला आणि तुमच्यातील त्या विशाल हृदयाला शब्द अपुरे पडतील.
​”दुसऱ्याच्या डोळ्यातील पाणी पुसताना, स्वतःच्या चेहऱ्यावर जे हसू येतं, त्यालाच खरी ‘सेवा’ म्हणतात. आणि ही सेवा वीरेश अण्णा तुमच्या रक्तामध्ये आहे.”
​आज तुमच्या या कार्याला पाहताना आमची मान अभिमानाने उंच होते आणि डोळे आदराने ओलावतात. समाजाचा हा डोलारा तुमच्यासारख्या निस्वार्थी खांद्यांमुळेच टिकून आहे.
​वीरेश अण्णा, तुम्हाला आणि तुमच्या या पवित्र कार्याला आमचा काळजापासून सॅल्युट!